Ontslag in goede banen

WERKNEMER - PRAKTIJKVOORBEELD

Ontslag op staande voet na ongeval met bedrijfsauto

“Buiten werktijd kreeg ik een aanrijding met mijn bedrijfsauto. De auto is total-loss en mijn werkgever wil mij niet meer zien. Hij heeft mij naar huis gestuurd”.

De heer Bosma werkt voor een aannemingsbedrijf. Eerst via een uitzendbureau en inmiddels sinds twee jaar in vaste dienst. Voor zijn werkzaamheden heeft hij een bedrijfsauto ter beschikking. Hij heeft in het begin een verklaring moeten ondertekenen, waarin hij verklaart de auto niet voor privedoeleinden te zullen gebruiken. Die verklaring had hij niet doorgelezen, maar zijn werkgever had erbij gezegd: “voor de belasting”.

Op een avond besluit de heer Bosma om na zijn werk met de bedrijfsauto nog boodschappen te doen. Hij verleent geen voorrang en de bedrijfsauto wordt vol in de flank geraakt en kantelt. De heer Bosma heeft na dit ongeval nek- en rugklachten en wordt met een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Hij belt nog een collega om materiaal uit de bedrijfsauto te halen dat nodig is voor een klus die de volgende dag moet worden uitgevoerd en vraagt die collega om aan zijn werkgever door te geven dat hij niet kan komen werken.

Na drie dagen meldt de heer Bosma zich bij zijn werkgever. Hij kan dan nog niet werken, maar wil de formaliteiten rond het ongeval afwikkelen. Zijn werkgever is woest. De auto is total-loss en dat is de schuld van de heer Bosma. “Pak je spullen en blijf thuis. Ik wil je nooit meer zien”. Dat doet de heer Bosma en hij blijft thuis, omdat hij door zijn nek- en rugklachten toch niet kan werken. Een paar dagen later ontvangt hij een brief, waarin zijn werkgever hem ontslaat omdat hij tegen de regels in de bedrijfsauto voor privedoeleinden heeft gebruikt en hij niet op zijn werk is verschenen.

Hoe liep het af

Wij hebben direct geprobeerd de werkgever op andere gedachten te brengen, maar die was nergens toe bereid. Toen hebben wij in kort geding loondoorbetaling gevorderd. Die zaak kwam binnen twee weken voor en de rechter stelde ons volledig in het gelijk. Ondertussen had de werkgever ook een ontbindingsverzoek ingediend. De heer Smit ging weer aan het werk. Dat ging niet goed. De Zodanig verstoort, dat werken eigenlijk niet meer mogelijk was. Bij de uiteindelijke ontslagzaak (de behandeling van het ontbindingsverzoek), oordeelde de rechter dat de werkgever verwijtbaar had gehandeld en kende een forse ontslagvergoeding toe.